Activiteiten

Het Onze Vader

In het komende jaar willen we samen stilstaan bij de woorden van het Onze Vader. In korte inleidingen en open gesprek verdiepen we ons in dit gebed dat al duizenden jaren mensen troost, moed en richting schenkt. Wat betekenen deze woorden voor ons vandaag? Hoe kunnen we een persoonlijke verhouding ontwikkelen tot hun kracht en werking in het dagelijks leven? Iedereen is van harte welkom om mee te luisteren, te delen en samen te zoeken naar een dieper verstaan van dit oeroude gebed.

Data: zondag 25 januari, zondag 22 februari

Lijden

Lijden is iets wat ieder mens op zijn weg ontmoet — in vormen die soms klein en alledaags zijn, soms groot en schijnbaar ondragelijk. Wat is lijden eigenlijk, en kan het ooit zin hebben? Is het slechts iets dat overwonnen moet worden, of draagt het in zich ook een mogelijkheid tot inzicht, tot vernieuwing, tot verbinding met iets hogers? In deze bijeenkomst willen we vanuit verschillende gezichtspunten — menskundig, bijbels en innerlijk — stilstaan bij de vraag naar het zinvolle in het lijden. Er zal een korte inleiding zijn, gelegenheid tot gesprek en een moment van stilte en bezinning.

Zondag 8 februari na de mensenwijdingsdienst.

Terugblik op de kersttijd

Nu de kersttijd weer achter ons ligt en het gewone ritme langzaam terugkeert, is het mooi om even stil te staan bij wat zich in die weken in en rond onze kerk heeft voltrokken. Het was een tijd die rijk was aan beelden, ontmoetingen en gedragen momenten.

Het Kerstspel en het Driekoningen-zangspel brachten ons opnieuw in aanraking met die oeroude weg van het Licht dat in de duisternis verschijnt. De zorg waarmee is gerepeteerd, gespeeld, gezongen en gedragen, was voelbaar — niet als iets ‘uitgevoerd’, maar als iets wat werkelijk beleefd werd. Dank aan allen die daarin een rol hadden: spelers, zangers, begeleiders, kostuums, decor, en iedereen die in de voorbereiding en achter de schermen heeft meegewerkt. Het waren geen losse voorstellingen, maar levende beelden die iets mochten openen.

Ook in de diensten zelf werd veel gedragen. De ministranten hebben in deze intensieve periode talloze diensten met aandacht en toewijding mogelijk gemaakt. De deurwachters, de mensen die de ruimte openen en sluiten, zij die koffie zetten en gastvrijheid scheppen, de strijkers en musici die de klankruimte droegen — en al die anderen die vaak onzichtbaar hun plek innemen: samen vormen zij het stille weefsel waarbinnen de gemeenschap kan ademen.

Bijzonder was ook de middernacht-dienst met Kerst. Ondanks het late tijdstip was de kerk goed bezocht, en veel mensen hebben die nacht als juist en vervuld ervaren — alsof de stilte van het uur zelf mee hielp om het Kerstmysterie te laten spreken.

Voor alles wat in deze weken is gegeven, groot en klein, zichtbaar en verborgen, willen we onze dankbaarheid uitspreken. Het was een kersttijd die gedragen werd door velen — en juist daardoor zo rijk kon zijn.

Namens convent en bestuur, Adam Ricketts