In de stroom van het jaar…Het Hart

De epistels van de lijdenstijd en Pasen

Gedurende de lijdenstijd, de Stille Week en Pasen horen we hoe er in de epistels over het hart wordt gesproken.

Eerst klinkt: het hart is leeg.
Dan: het hart is brandend.
En met Pasen: het hart is vol.

In deze drie zinnen ligt een ontwikkelingsweg die ieder mens kent.

De mens kan leegte ervaren, ook in een wereld die vol is van mogelijkheden, kennis en middelen. Het hart voelt dat die, hoe waardevol ook, niet het wezenlijke kunnen vervullen.

Wanneer Christus zijn intocht doet, ontwaakt een verlangen — een brandend verlangen naar verlossing. Maar die verlossing voltrekt zich niet zoals de mens vaak verwacht: niet snel, niet van buitenaf.

Christus’ weg is die van de kiem — een kracht die in de mens gelegd wordt als mogelijkheid voor de toekomst. Geen magie, maar een weg die de vrijheid van de mens aanspreekt.

Op Paasmorgen klinkt het antwoord: het hart is vol.
Het zwart wijkt, het rood treedt ons tegemoet.

En daarin kan ervaren worden dat de weg — hoe lang ook — een richting heeft:
naar het Nieuwe Jeruzalem, waar mens en God samen zijn, en waaraan de mens zelf meebouwt door lijden om te vormen tot liefdekracht.

Adam Ricketts