Moed tot Vrede!

Moed tot vrede

Het is misschien niet toevallig dat de Vredesweek juist plaatsvindt aan het begin van de Michaëlstijd.

Aan het einde van september verandert niet alleen de natuur. De dagen worden korter, het licht trekt zich terug en de herfst begint zich duidelijker te tonen. In deze tijd verschijnt Michaël als een beeld van moed, wakkerheid en innerlijke kracht. Niet een kracht die zich richt tegen de ander, maar een kracht die ons helpt om rechtop te blijven staan, helder te zien en niet meegevoerd te worden door angst, verharding of vijandschap.

Juist daar raakt de Michaëlstijd aan het verlangen naar vrede.

Vrede ontstaat immers niet vanzelf. Zij vraagt meer dan goede bedoelingen of het vermijden van conflicten. Werkelijke vrede vraagt dat we verschillen kunnen verdragen, dat we naar de ander blijven luisteren, dat we onze eigen oordelen onder ogen durven zien en soms ook de moed hebben om een eerste stap te zetten waar verwijdering is ontstaan.

Misschien is het daarom veelzeggend dat de Vredesweek juist in deze tijd van het jaar wordt gehouden. Alsof de vraag naar vrede ons meteen ook voor de vraag naar moed stelt. Welke innerlijke kracht hebben we nodig om vrede mogelijk te maken? Hoe kunnen we weerstand bieden aan datgene wat mensen tegenover elkaar plaatst? En hoe bewaren we het menselijke, juist wanneer verschillen groot worden?

Het beeld van Michaël die tegenover de draak staat, kan daarbij een bijzondere betekenis krijgen. De strijd hoeft niet in de eerste plaats een strijd tegen een ander mens te zijn. Misschien gaat het juist om het herkennen van de krachten van angst, wantrouwen, haat en verharding — ook daar waar zij in onszelf werkzaam worden.

Zo kunnen Michaëlstijd en Vredesweek elkaar verdiepen: vrede vraagt moed, en moed kan de weg naar vrede openen.

( Op zondag 27 september verzorgt Adam Ricketts na de Mensenwijdingsdienst een inhoudelijke bijdrage rond het thema ‘Moed tot vrede’, aansluitend bij de Vredesweek en het begin van de Michaëlstijd.)